Horeca nieuws - Column: Vis & friet zien we bijna niet

Column: Vis & friet zien we bijna niet

De Britse fish & chips shops hebben dezelfde geestelijk vader als de Belgische frituur en, indirect, ons kleurrijke vaderlandse snacklandschap.

Het zijn joden uit Zuid-Europa die rond het midden van het vorige millennium door vervolging op drift raakten en zich, met medeneming van hun frituurcultuur, verspreidden over Europa. Het is dan ook niet verwonderlijk dat een joodse ondernemer in Engeland de basis legde voor de fish & chips cultuur. Zijn naam was Joseph Malin. Malin opende zijn eerste winkel met gebakken vis en friet in 1860 in Londen. Het is aan hem te danken dat 8000 Britse fish & chips shops (ooit waren dat er 35.000) twee jaar geleden hun 150-jarig bestaan op grootse wijze konden vieren.

Vreemd genoeg heeft het in ons land nooit erg geboterd tussen vis en friet. Maar een heel klein deel van de viskramen in ons land verkoopt friet bij de kibbeling en gebakken visjes. Aan de andere kant is het aantal cafetaria’s, snackbars en frituren dat gefrituurde vis verkoopt eveneens uiterst gering. Als je de combinatie al vindt, tref je die vooral aan langs de kust.
Initiatieven stierven meer dan eens een vroege dood. Een proef met een frites & viswinkel van het bedrijfschap voor visserijproducten kreeg in 1950 nauwelijks navolging. Concepten die vis en friet combineerden, zoals Nordsee Quick (in Duitsland nog steeds een succes) en De Visser, redden het in ons land niet.

Toch wil ik op deze plek een lans breken voor de combinatie vis & friet, misschien tegen beter weten in. Vis heeft een gezond imago. Friturende ondernemers hebben behoefte aan innovatie. De visconsumptie neemt al jaren toe. Convenience vis is royaal voorradig. Dan is toch één en één twee? Tja, ik weet het; frituurondernemers zien de nodige hobbels. Zo heb je aparte bakpotten nodig voor vis. Vis is bovendien een kritisch product. Vis laat zich logistiek niet altijd simpel combineren met het reguliere aanbod. Zeker niet tijdens de spits. Toch blijf ik van oordeel dat gebatterde kibbeling, lekkerbekjes en patates frites een ijzersterke combi vormen. Al dan niet geserveerd op krantenpapier, met of zonder azijn, remouladesaus of gewoon met een lekkere romige mayonaise.

Ubel Zuiderveld
Ubel Zuiderveld schrijft ruim twintig jaar over horeca en foodservice. In het bijzonder is hij specialist op het gebied van cafetaria's, quick service restaurants en andere vormen van snelrestauratie en systeemgastronomie, die hij zelf samenvat onder de noemer Pop Food ofwel popular foods.