Dit artikel is onderdeel van de rubriek De Brigade. In deze rubriek vertellen chefs over hun brigade, en brigadeleden over hun chef. Een ding is zeker: het zijn allemaal bijzondere mensen. Want wie kiest voor de horeca, kiest voor een levensstijl. Dienstbaarheid, flexibiliteit, creativiteit en hard werken kenmerken de bedrijfstak. Wat drijft de brigadeleden, wat maakt hun werk bijzonder en wat leren ze van elkaar?

“Welke familie heeft er nou een eigen pretpark?”

Otto Salij (35) twijfelde geen seconde toen hij Pretpark de Valkenier, dat zijn overgrootopa in 1932 oprichtte, kon overnemen. “Welke familie heeft er nou een eigen pretpark?” Hij werkt er nu ruim 20 jaar, deed er alles, en sinds begin 2016 is hij er directeur: de kers op de taart. Zijn grote droom loopt echter nog niet zoals gehoopt. Gelukkig zet zijn team alles op alles om hem te helpen. “Zij zijn echt mijn vangnet, als een grote familie”.

Het team als vangnet

Begin 2016 werd Otto directeur van Pretpark de Valkenier in Valkenburg. Door een heftig auto-ongeluk in november 2017 raakte hij echter tijdelijk uit de running. “Ik werk momenteel maximaal 2 uur per dag. In de ochtend voel ik me vaak goed, maar aan het eind van de middag ben ik totaal uitgeput. Ik vergeet dingen en heb veel pijn. Eigenlijk moet ik mijn rust pakken, maar ik wil er ook zijn om het team te ontzorgen. Wat zij hebben betekend voor mij afgelopen zomer is heel bijzonder. Het team heeft enorm hard gewerkt. Zij waren echt mijn vangnet, als een grote familie.”

Pretpark De Valkenier

Teamprestatie

Het ongeluk van Otto heeft veel met het team gedaan, vertelt zijn neef en collega Maikel Otermans, die verantwoordelijk is voor de attracties. “Dat ongeluk kwam echt als een donderslag bij heldere hemel. Een flinke klap voor de familie en het bedrijf.” Omdat het pretpark gewoon doordraaide, was er helaas niet veel ruimte om lang stil te staan bij Otto’s afwezigheid. “Iedereen heeft alles op alles gezet om Otto zoveel mogelijk werk uit handen te nemen.”

Ook voor Dennis Lousberg, verantwoordelijke voor de keuken, waren het zware tijden. “Er viel echt een gat toen Otto eruit lag. Hij is zo’n harde werker, heeft veel kennis in huis en hij springt regelmatig bij in de keuken als het druk is. We hebben allemaal een tandje bij moeten zetten om het pretpark letterlijk draaiende te houden. Zelf ben ik er in het hoogseizoen zeven dagen per week geweest. Het was heel hard werken, maar het is ons als team gelukt.”

Pretpark De Valkenier

In goede en slechte tijden

“Het team werkt hier niet mét elkaar, maar vóór elkaar”, vertelt bedrijfsleider Nancy Otermans. “Misschien komt dat ook doordat er veel familieleden werken. Als familie ben je er voor elkaar. In goede en slechte tijden.” Ondanks dat Dennis geen familielid is, voelt hij die band ook. “Ik werk hier nu 5 seizoenen en voel me enorm gewaardeerd. Onze samenwerking en communicatie onderling is ontzettend sterk. Als er eens iets fout gaat, spreken we dat direct uit en gaan we daarna gelijk weer door. Ook als er iemand ziek is, is dat gat in no time door iemand anders opgevuld. Mensen staan hier niet continu op hun strepen, maar zijn juist heel flexibel.”

Handen uit de mouwen

Ook Otto is niet te beroerd om de handen uit de mouwen te steken. “Ik wil juist meewerken, dat ben ik gewend. Mijn opa, vader en ooms hebben ook altijd hard gewerkt. We pakken hier alles als team aan. Heel het team moet zich thuis voelen. Ik ben geen leider, maar een aanspreekpunt, ik wil dat iedereen zijn ei kwijt kan bij mij. Als er wat speelt, heb ik dat gelukkig snel in de gaten. Dan breng ik die mensen gelijk samen om het op te lossen. Ik vind het belangrijk om de motivatie, de positiviteit en het teamgevoel erin te houden.”

Alles voor het hoogseizoen

In de winter, wanneer het park gesloten is, wordt er hard gewerkt om het park weer klaar te stomen voor de zomer. “Mensen denken vaak dat wij vrij zijn in de winter. Maar dat is niet het geval. In de winter staat het hele park op z’n kop. Alle attracties worden gecontroleerd en weer helemaal opgeknapt voor het hoogseizoen. Ook proberen we elk jaar weer te vernieuwen. Dat moet ook wel met zo’n klein pretpark. Als we een paar jaar niks doen voelen bezoekers dat direct. Andere parken komen ook regelmatig met nieuwe en grotere attracties, wij moeten daar – op onze eigen schaal – ook in meegaan.”

Lees meer klantverhalen