Geertien: Publieksfavoriet bij watersporters en schaatsers

Zo’n moment dat de navigatie zegt, ‘nu rechts afslaan’, maar je nauwelijks een weg kunt ontwaren. Dat overkomt je als je vanaf de provinciale weg van Emmeloord naar Steenwijk afslaat naar Muggenbeet. Echt een gehucht. “En toch kent vrijwel iedere watersporter of schaatser Geertien”, aldus eigenaren Jacco Gorte en Wilma de Rooij-Gorte.

Klandizie vanaf het water

“Het was 1981 toen mijn ouders hier de zaak overnamen”, vertelt Jacco Gorte. “Toen was het nog een eenvoudig restaurant met een klein cafeetje erbij. Met de tijd hebben we steeds verder uitgebouwd.” Vandaag de dag is Geertien – gelegen aan de rand van Nationaal Park De Weerribben-Wieden – een traditionele uitspanning: een hotel-restaurant met een mooi authentiek bruin café én een van de mooiste terrassen van Nederland, direct aan het water.

Geertien

Jacco vervolgt: “De Wetering die hier voorlangs loopt, stroomt helemaal door naar Friesland. Je hebt hier een paar honderd kilometer vaarwegen. Vandaar dat heel watersportminnend en schaatsend Nederland ons kent. In 2008 hebben mijn zus Wilma en ik het bedrijf overgenomen van onze ouders. Lange tijd zijn zij achter de schermen nog betrokken gebleven, tot ze recent kort achter elkaar zijn overleden. Nu regel ik alles in de keuken en mijn zus doet het hotel en de voorkant.”

Wilma: “In het hoogseizoen zijn we zeven dagen per week open. Vanaf 10 uur ’s ochtends, en we blijven ‘s avonds open zolang als het gezellig is. Met goed weer hangen ze hier van open tot sluit met de benen buiten. Op een drukke dag staan we hier met ongeveer 25 man personeel.” In die zin heeft het de piekdrukte van een seizoensbedrijf. “Tegenwoordig draaien we ook ’s winters leuk door. Je hebt hier in de winter ook gasten die je ’s zomers niet ziet. Dan vinden ze het veel te druk.”

Geertien

Modern & basic

De menukaart is minder traditioneel dan je afgaand op de locatie in eerste instantie zou verwachten. Jacco: “We serveren best moderne gerechten, maar houden het wel basic. De smaak is voor mij het belangrijkst. Onze borden zien er altijd verzorgd uit, maar het is niet zo dat we tien minuten met drie koks op één bord staan te pielen. Je kunt bij ons van alles bestellen, we hebben een mooie à-la-cartekaart en ’s middags een kleine kaart voor de lunch.” De basis is Hollands-Frans, maar we serveren ook fusion gerechten met Aziatische invloeden.”

Zwezerik van wereldfaam

Hoewel de kaart dus vrij eigentijds is, is er een aantal gerechten dat nooit kan veranderen. Jacco: “De zwezerik mogen we nooit van de kaart afhalen. Dat is echt onze klassieker. Daarvoor komen mensen zelfs uit Den Haag hiernaartoe gereden.”

Wilma: “We hebben vrij veel vaste gasten die niet meer om de kaart vragen, maar gewoon blind bestellen. Ik weet nog dat Jacco een keer de kaart had aangepast en de zwezerik op risotto had geserveerd in plaats van op gekaramelliseerde witlof. En een commentaar dat we daarop kregen! De dag erna hebben we meteen de kaart weer aangepast.”

Jacco: “Onze doelgroep is heel breed. Van jong tot oud.” Wilma: “Vroeger kwamen hier vooral simpele werklui, rietsnijders, turfstekers, vissers en jagers, maar tegenwoordig komen hier gasten van alle rangen en standen.” Jacco vertelt: “Je maakt echt van alles mee. Soms zit hier aan de bar een steenrijke miljonair naast een van onze vaste stamgasten. Die mensen hebben de grootste lol met elkaar. Dat is de essentie van horeca, dat het mensen verbindt.” Wilma: “Dat is ook het voordeel van klein zijn. Je kunt gasten daardoor persoonlijke aandacht geven. Veel mensen waarderen het als je ze herkent.”


Landelijk & Stedelijk

De stadse horeca is booming. Zowel in de ‘big four’ als in provinciesteden weten de gasten de horeca goed te vinden. Maar de stad blijkt niet de enige vruchtbare bodem voor succesvolle horeca. Ook het buitengebied heeft een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de consument. In de groeiende horecamarkt blijkt er ruimte voor beide.

Benieuwd naar meer inspirerende landelijke succesverhalen? Ontdek ook Park West in Berchem, of Café du Midi in Delfgauw.

Meer verhalen binnen deze rubriek  Bekijk alle verhalen